‘Het belangrijkste element van onbemande oorlogvoering is dat de risico’s voor onze militairen omlaag gaan’ - NRC

Sluiten

Al abonnee?

Inloggen

Ga direct naar inhoud<br>Ga naar ‘artikel luisteren’

Binnenland

Buitenland

Economie

Den Haag

Cultuur

Wetenschap

Sport

Opinie

Columnisten

Tech en Media

Boeken

Leven

Slim leven

In Beeld

Carrière

Klimaat

Recht

The Economist

Podcast

Archief

Luister naar

Commentaar

Ombudsman

Puzzels

Magazine

Service

E-book

Webwinkel

Familieberichten

Over NRC

Service

Bezorgservice

Onderbrekingsservice

Verhuisservice

Mijn gegevens

Mijn abonnementen

FAQ Digitaal Lezen

Nieuwsbrieven

Veelgestelde vragen

Mijn leeslijst

Digitale krant

Wachtwoord vergeten

Terug naar de krant

Lijst

Terug naar de krant

Terugvallen op een handboek kon Robert Brovdi niet, toen hij vorig jaar commandant werd van de Oekraïense dronestrijdkrachten – ’s werelds eerste aparte krijgsmachtonderdeel voor ‘onbemande systemen’. Er waren geen precedenten; Brovdi had alleen een snel groeiend arsenaal aan drones in alle soorten en maten. En hij had op het slagveld ervaring opgedaan na de massale Russische inval in Oekraïne, in 2022. Hij verdedigde Kyiv, vocht daarna in Boetsja, en werd later ingezet aan de frontlinies in het zuiden van het land. Daar, in een loopgraaf in de regio Cherson, ontdekte hij al een paar maanden na de invasie dat drones hem kon helpen overleven. „We begrepen niet wie ons precies beschoten, dus we stuurden een hobbydrone de lucht in om de vijand te bespioneren.”

Net als zoveel Oekraïners onderging Robert Brovdi (50) in een paar jaar tijd een complete metamorfose. Vóór de Russen kwamen was hij als steenrijke graanhandelaar en verzamelaar van moderne kunst een graag geziene gast op internationale beurzen en veilingen. Ruim vier jaar later draagt hij een lange loopgravenbaard en is hij onder zijn codenaam ‘Magyar’ – een verwijzing naar zijn etnisch-Hongaarse achtergrond – wereldwijd bekend als het brein achter de succesvolle Oekraïense droneoorlog, die de Russische opmars dit jaar grotendeels tot stilstand heeft gebracht.

De elitetroepen die Brovdi sinds een jaar leidt zijn volgens zijn eigen statistieken verantwoordelijk voor de eliminatie van een derde van de 35.000 Russische soldaten die elke maand worden gedood of ernstig verwond in wat de kill zone is gaan heten, een niemandsland van zo’n 25 kilometer breed waar dronebestuurders op afstand elke beweging registreren – en genadeloos afstraffen. Brovdi zet bijna dagelijks videofilmpjes van de aanvallen online – ter inspiratie van de Oekraïense verdedigers, en ter afschrikking van de indringers. „Zelfs voor veel geld willen Russen niet meer naar de oorlog”, zegt hij.

„Mijn legeronderdeel omvat slechts 2,5 procent van het totale personeelsbestand van de krijgsmacht”, vertelt de commandant. „Maar het heeft nu al een enorme invloed op de oorlog. In één jaar tijd hebben we meer dan honderdduizend vijandelijke manschappen aangevallen, ruim 350.000 vijandelijke doelen, 25 procent van de vijandelijke olie-industrie, het militair‑industriële complex, de vijandelijke luchtverdediging en hun logistiek richting het front.”

Hoe verliep die snelle ontwikkeling van drones?

„We zien waarschijnlijk de snelste evolutie van een wapen ooit – het is revolutionair. Drones zijn binnen enkele jaren uitgegroeid tot het belangrijkste middel om de vijand te vernietigen en de frontlinie te beïnvloeden. Ze vervangen tanks, mitrailleurs, bommenwerpers, maar ook logistieke medewerkers en genisten. Drones zijn niet zo snel als een ballistische raket, maar met grote hoeveelheden boezemen ze angst in, en ze veroorzaken grote schade. Nu overbruggen ze afstanden tot tweeduizend kilometer, maar we krijgen heel snel een doorbraak naar nóg grotere afstanden.”

Hoe hebben drones moderne oorlogvoering veranderd?

„Het belangrijkste element van de doctrine van onbemande oorlogvoering is dat er geen menselijke aanwezigheid meer is vereist, waardoor de risico’s voor onze militairen omlaag gaan. Je staat niet langer direct in contact met de vijand.”

„Over langere afstanden kunnen we de gevechtsmogelijkheden van de vijand verminderen. We verstoren hun logistiek, zoals de militaire transporten naar de Krim. Tot driehonderd kilometer achter het front is de kans inmiddels zeer klein dat een Russische militaire truck zijn bestemming bereikt. Dat leidt tot een brandstofcrisis op sommige plaatsen, zowel in Rusland als in de tijdelijk bezette gebieden. En dat heeft weer directe invloed op de situatie aan het front. Verder staan er bijna elke dag raffinaderijen van de vijand in brand door onze aanvallen met langeafstandsdrones. Die aanvallen op oliedepots, brandstoftreinen en tankwagens hebben twee functies: ze verzwakken de gevechtscapaciteit van de vijand en ze verminderen de inkomsten voor hun oorlogseconomie.”

Rusland valt al jaren Oekraïense burgers aan. Komt u nooit in de verleiding om terug te slaan tegen civiele doelen in Moskou of...